1-) Hiç bir çocuk ırkı, dili, dini veya cinsiyeti yüzünden ayrıma tabi tutulamaz.
2-) Bir büyüğümüz, küçüğümüz, tanıdığımız yada tanımadığımız biri bize istemediğimiz bir şey yaparsa ailemize veya yardım alabileceğimiz birine söylemeli sessiz kalmamalıyız.
3-) Kişinin istemediği şeyler yapmak, (Lakap takmak, küfür etmek, psikolojik baskıda bulunmak, tehdit altında sözlerle konuşmak, vb.) zorbalık ve şiddet olarak sayılmaz.
4-) İnsanların yaşamına, aile ortamına, cinsiyetine, farklılığına, düşüncelerine, davranışına, dış görüşüne bakıp ayrımcılık yapmak yanlıştır.
5-) Arkadaşlarımızın istekleri için kendimizden ödün vermemeliyiz.
6-) İnsanlar bizim adımıza istemediğimiz kararlar veriyorsa onları sevdiğimiz için onlardan uzaklaşmamalıyız ve aramıza mesafe koymamalıyız.
7-) Bir aile çocuğuna şiddet uyguluyorsa ve onun hiç bir ihtiyacını karşılamıyor, onu dinlemiyor, umursamıyorsa çocuk ihmali ve çocuk istismarı gerçekleşmiş bulunmaktadır.
8-) Erkeklerin kadınlar gibi hakları yoktur.Bir kavga çıkarsa sorumlusu erkeklerdir.
9-) Kişinin istemediği bir şeyi, ısrarla ona yaptırmak psikolojik baskı ve şiddettir.
10-) Erkek veya Kadın ilişkide gördüğü şiddeti zamanla farkında olduysa bu ilişkiye son verilebilir.Aksi takdirde hala rahatsız ediliyorsa birinde yardım alabilir, o da yaramadıysa mahkemeye başvurabilir.
11-) Birini sürekli olarak aramak, sosyal medyadan rahatsız edici şeyler yazmak ve kendi arkadaşlarına, ailesine resmini göstermek veya sosyal medyada resmini yaymak fiziksel olmadığı için şiddet olarak sayılmaz.